ขอให้ยกเลิกระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยหลักเกณฑ์การจ่ายเงินเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2566

ตามที่กระทรวงมหาดไทยออกระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยหลักเกณฑ์การจ่ายเงินเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2566 ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 12 สิงหาคม 2566 เป็นการปรับปรุงหลักเกณฑ์การจ่ายเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุโดยเพิ่มคุณสมบัติของผู้มีสิทธิจะได้รับเงินเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุว่าจะต้องมีอายุ 60 ปีบริบูรณ์ขึ้นไป

ทุกคนที่ได้ยืนยันสิทธิขอรับเงินเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุต่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และเป็นผู้ไม่มีรายได้ หรือรายได้ไม่เพียงพอต่อการยังชีพตามที่คณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติตามกฎหมายว่าด้วยผู้สูงอายุกำหนด ก่อให้เกิดผลกระทบต่อผู้สูงอายุไทย ทั้งในด้านเศรษฐกิจและสังคม ตลอดจนประชาชนไทยทุกคน

ถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

เสนอให้กระทรวงมหาดไทยยกเลิกระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยหลักเกณฑ์การจ่ายเงินเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2566 และให้ใช้ระเบียบกระทรวงมหาดไทยฯ ฉบับปี พ.ศ. 2552 ซึ่งระบุให้มีการจัดสรรเบี้ยยังชีพแก่ผู้สูงอายุที่มีอายุ 60 ปีบริบูรณ์ที่ได้ยืนยันสิทธิขอรับเงินเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุต่อองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และไม่เป็นผู้ได้รับสวัสดิการหรือสิทธิประโยชน์อื่นใดจากหน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

ถึงกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

1. ขอให้กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ยืนยันสิทธิของผู้สูงอายุในการได้รับเบี้ยยังชีพตามหลักเกณฑ์เดิม
2. ขอให้กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ยกระดับการเปลี่ยนเบี้ยยังชีพให้เป็นระบบบำนาญประชาชน โดยเร่งดำเนินการปรับปรุงพระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2546 ให้สอดคล้องกับหลักประกันรายได้ของผู้สูงอายุที่เพียงพอกับเส้นความยากจนหรือค่าใช้จ่ายพื้นฐานขั้นต่ำในการดำรงชีพต่อเดือน
3. ขอให้กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์สนับสนุน (ร่าง) พระราชบัญญัติบำนาญแห่งชาติ พ.ศ. …. (ฉบับประชาชน) และผลักดันให้มีการจัดตั้งกองทุนบำนาญแห่งชาติขึ้น เพื่อรับรองสิทธิของทุกคนในผืนแผ่นดินไทย โดยมีข้อเสนอทางวิชาการจากหลายมหาวิทยาลัย ยืนยันว่า สามารถดำเนินการได้ด้วยการปฏิรูปภาษีให้มีความเป็นธรรมมากขึ้น เช่น การยกเลิกนโยบายลดหย่อนภาษีในกลุ่มคนมีรายได้สูง หรือการมุ่งมั่นเก็บภาษีความมั่งคั่งสุทธิ หรือการจัดเก็บภาษีที่ไม่เคยเก็บแต่ควรดำเนินการ เช่น ภาษีผลกำไรจากการลงทุน (Capital Gain Tax) เป็นต้น