ข้อเสนอให้ยกเลิกประกาศการจัดเก็บเงินบำรุงการศึกษาของสถานศึกษา

ความเดิม
จากการที่กระทรวงศึกษาธิการ ออกประกาศแนวปฏิบัติเรื่อง การเก็บเงินบำรุงการศึกษา ค่าธรรมเนียมการศึกษา ค่าธรรมเนียมการเรียน และค่าธรรมเนียมอื่น ๆ ลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ.2555 โดย วรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น จากประกาศดังกล่าวทำให้มีโรงเรียนหรือสถานศึกษาบางแห่งเรียกเก็บเงินบำรุงการศึกษา ค่าธรรมเนียมการศึกษา ค่าธรรมเนียมการเรียน และค่าธรรมเนียมอื่น ๆ จากผู้ปกครอง คณะทำงานด้านการศึกษา สภาองค์กรของผู้บริโภค (สภาผู้บริโภค) เห็นว่า ประกาศของกระทรวงศึกษาธิการฉบับดังกล่าวขัดต่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2560

ความก้าวหน้าการฟ้องคดีต่อศาลปกครองกลาง เพื่อยกเลิกประกาศการจัดเก็บเงินบำรุงการศึกษาของสถานศึกษา
เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 เวลา 11.00 น. นายสิงห์ชัย สุขแสงรัตน์ ทนายความผู้รับผิดชอบคดี นายโสภณ หนูรัตน์ หัวหน้าฝ่ายคุ้มครองและพิทักษ์สิทธิผู้บริโภค สำนักงานสภาผู้บริโภค นายสมชาย คุ้มพูล คณะทำงานด้านการศึกษาสภาผู้บริโภค พร้อมด้วยตัวแทนผู้ปกครองนักเรียนผู้ได้รับความเสียหายจากการถูกเรียกเก็บค่าบำรุงการศึกษาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ได้เดินทางไปที่สำนักงานศาลปกครอง
เพื่อเข้ายื่นฟ้องกระทรวงศึกษาธิการ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการต่อศาลปกครองกลางเพื่อขอให้หยุดการกระทำที่เอาเปรียบผู้บริโภคจากการเรียกเก็บค่าบำรุงการศึกษาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย โดยขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่ง ดังนี้

1. ให้ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองสั่งให้สถานศึกษาระงับและหยุดการเรียบเก็บเงินบำรุงการศึกษา
   และห้ามกระทำดังกล่าวอีก
2. ให้สถานศึกษาคืนเงินค่าบำรุงการศึกษาให้แก่
   ผู้ฟ้องคดีที่ 2 เป็นเงินจำนวน 8,850 บาท พร้อมดอกเบี้ย 9,583.93 บาท
   ผู้ฟ้องคดีที่ 3 เป็นเงินจำนวน 3,850 บาท พร้อมดอกเบี้ย 4,170.82 บาท
   ผู้ฟ้องคดีที่ 1 เป็นเงินจำนวน 6,500 บาท พร้อมดอกเบี้ย 6,716.66 บาท
3. ให้คืนค่าธรรมเนียมศาลให้แก่ผู้ฟ้องคดีทั้ง 4 ตามกฎหมาย
   วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2567 ศาลปกครองมีหนังสือมายังทนายความ เพื่อแจ้งผลการฟ้องคดีโดยสรุปว่าผู้ฟ้องคดีทั้ง ๔ จะต้องนำคดี มาฟ้องภายในกำหนด 1 ปี นับตั้งแต่วันที่เกิดเหตุซึ่งคือภายในวันที่
   10 มิถุนายน พ.ศ. 2567 กรณีนี้จึงเป็นการยื่นฟ้องคดีเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาการฟ้องคดี ตามมาตรา 51 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542

รายละเอียด

• ก.ผู้ฟ้องคดีที่ 2 ชำระเงินค่าเทอม ปี 2565 ภาคเรียนที่ 1 วันที่ 7 เมษายน 2565 ภาคเรียนที่ 2 วันที่ 29 พฤศจิกายน 2565 และปี 2566 ภาคเรียนที่ 1 วันที่ 10 มิถุนายน 2566
• ข. ผู้ฟ้องคดีที่ 3 ชำระเงินค่าเทอม ปี 2565 ภาคเรียนที่ 2 วันที่ 2 พฤศจิกายน 2565
• ค. ผู้ฟ้องคดีที่ 4 ชำระเงินค่าเทอม ปี 2566 ภาคเรียนที่ 2 วันที่ 2 พฤศจิกายน 2565

ผู้ฟ้องคดีที่ 2 ต้องฟ้องภายในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2567 ผู้ฟ้องคดีที่ 3 ผู้ฟ้องคดีที่ 4 ต้องฟ้องภายในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 ศาลมองว่าเป็นการยื่นฟ้องคดีเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาการฟ้องคดี และไม่รับคำฟ้องไว้พิจารณา เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ทนายความได้ยื่นหนังสือเพื่อขยายเวลาอุทธรณ์ครั้งที่ 1 และศาลปกครองให้ขยายเวลาอุทธรณ์ได้ถึงวันที่ 26 พฤศจิกายน 2567 ด้วยเหตุผลที่ว่าการฟ้องคดีไม่ใช่การฟ้องละเมิดที่จะมีอายุความ 1 ปีตามที่ศาลวินิฉัย แต่เป็นการฟ้องคดีที่เป็นประโยชน์กับส่วนรวมซึ่งศาลจะต้องรับไว้พิจารณา
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้กระทรวงศึกษาธิการและสถานศึกษาระงับหรือหยุดเรียกเก็บเงินบำรุงการศึกษา

ในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2567 ทนายความได้ยื่นหนังสือเพื่อขยายเวลาอุทธรณ์ครั้งที่ 2 ซึ่งศาลปกครองให้ขยายเวลาอุทธรณ์ได้ถึงวันที่ 26 ธันวาคม 2567 และยื่นอุทธรณ์ต่อศาลปกครองชั้นต้นในวันที่ 26 ธันวาคม 2567 หลังจากนั้นศาลปกครองชั้นต้นได้ส่งเรื่องไปที่ศาลปกครองสูงสุด ศาลปกครองสูงสุดรับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้ในวันที่ 8 มกราคม 2568 และคำสั่งรับอุทธรณ์วันที่ 15 มกราคม 2568 เป็นคำร้องที่ 40/2568